Digitale archieven springlevend

In Studio 1 van het Hilversumse Media Park vond afgelopen dinsdag, 19 mei 2009, weer het Cross Media Café plaats. Thema dit keer: digitale archieven. Fascinerend om te zien in welk tempo de beeld- en geluidsarchieven gedigitaliseerd worden. Digitalisering heeft de wereld van archieven radicaal veranderd: van een dooie boel in meterslange kelderkasten tot een springlevende en voor iedereen toegankelijke collectie.

Ton van Mil, directeur iMMovator, heet iedereen welkom. Hij meldt dat deze aflevering van het Cross Media Café wordt voor het eerst ook via een webcast live uitgezonden wordt, een experiment dat plaatsvindt i.s.m. de Hogeschool Utrecht, DutchView en ECP. Monique van Dusseldorp en Peter Olsthoorn leiden zoals gewoonlijk het Cross Media Café weer inhoudelijk. In dit artikel belichten we de presentaties van Eelco Hovinga van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid en van Michel Mol van de NPO.

Hoe haal je waarde uit een digitaal archief?

Eerde Hovinga, sectormanager Diensten van het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid begint met een korte video-impressie om een indruk te geven van de gigantische hoeveelheid historisch beeld en geluidsmateriaal die beschikbaar is bij Beeld en Geluid. Het is materiaal van iedereen en voor iedereen. Het verschil met vroeger: we praten niet meer in meters maar in bits en bites. Er zijn twee belangrijke stappen gemaakt: het digitaliseren van de collectie en het automatiseren van het archiefproces.

De grootste aanjager van deze digitalisering is het project Beelden voor de Toekomst , waarbij vijf organisaties betrokken zijn. Na twee jaar is al meer dan 1,3 PetaByte digitale opslag. In de afbeelding hieronder is te zien welk deel van het archief inmiddels gedigitaliseerd is.

archieven

Een van de conclusies is dat digitalisering leidt tot meer archiefgebruik. Beeld en Geluid is er om de collectie zo goed mogelijk toegankelijk te maken en het gebruik zo hoog mogelijk te laten zijn. De digitalisering maakt dit steeds beter mogelijk.

Iedereen die materiaal wil digitaliseren kan (tegen betaling) gebruik maken van de infrastructuur van Beeld en Geluid. Een van de eerste klanten die dit doet is de Eredivisie. Ook is men met deze infrastructuur via Teleblik actief voor het onderwijs. Per maand worden er 500.000 filmpjes bekeken, dat moet je vergelijken met een paar duizend cd's per maand voorheen. De overgrote meerderheid van de scholen maakt gebruik van Teleblik.

Digitalisering heeft de wereld van archieven radicaal veranderd, zo besluit Hovinga zijn boeiende verhaal.

Hoe haal je waarde uit een digitaal archief? - Eerde Hovinga

View more presentations from Frankwatching.

Presentatie Eerde Hovinga van Beeld en Geluid

Zoeken en vinden in Uitzending gemist

Volgens Michel Mol, directeur innovatie en nieuwe media van de NPO, is Uitzending gemist dé plek om het beeldmateriaal te etaleren en om bereik te genereren. Er moesten allerlei stappen worden gezet en allerlei zaken worden geregeld, denk bijvoorbeeld aan rechten en het koppelen met het archief van Beeld en Geluid.

Erg belangrijk daarbij is dat al het materiaal voorzien wordt van metadata. Een van de resultaten is dat je straks via zoeken in search engines als Google direct in het goede fragment van de Publieke Omroep terecht komt. Een voorbeeld hiervan is KRO's Profiel, daarvan zul je straks bovendien niet alleen de hele documentaire maar ook een verkorte versie van 3 minuten terugvinden.

kro profiel

De allereerste partij die het volledige archief (10 jaar) met metadata online gaat zetten is Man bijt hond, het gaat hier om meer dan 1000 afleveringen. Als zo meteen de embeddable videoplayer van Uitzending gemist ook besschikbaar komt, dan wordt er bovendien op andere plekken (websites, weblogs, social networks) een nieuwe context aan het materiaal gegeven.

Zijn er ook inkomsten, zo vraagt Peter Olsthoorn zich af. Uitzending gemist via de digitale kabel (UPC, straks ook Ziggo) is een voorbeeld van het betaald aanbieden van diensten. Verder wordt er op kleine schaal ook gewerkt met prerolls op beeldmateriaal.

Op de kabel kun je op dit moment tot maximaal tien dagen terugkijken. Men is hard op zoek naar manieren om meer materiaal (dus over een langere periode) beschikbaar te krijgen, maar volgens Mol is dat een forse uitdaging. Dit zal vermoedelijk pas echt lukken als televisie via internet wordt ontsloten, de penetratie van webconnected televisies is momenteel daarvoor nog veel te laag.

Naar andere verslagen van dit Cross Media Cafe: